Alle voorlopige inkomende transfers werden tot nu toe al besproken op deze blog, op eentje na: Ronald Vargas. Dit Venezolaanse goudhaantje is dus ‘last’ in ons rijtje, maar naar mijn bescheiden mening zeker ‘not least’. Laat ons eerlijk wezen: de verwachtingen rond deze aanwinst zijn hoog, misschien zelfs te hoog. Maar één ding is zeker: het profiel klopt! Het bestuur heeft eindelijk begrepen waar het schoentje wringt bij het huidige Club Brugge: we kampen met een groot gebrek aan creativiteit. Dus stemt het menig supporter tevreden dat we met Dirar, Jeffrey en Vargas de nodige kwaliteitsinjectie krijgen.

Dus wat betreft het profiel van een creatieve vleugelspeler, daar zit het al snor. Verder is het ook opvallend dat Devroe resoluut kiest voor jonge, talentvolle spelers. Vargas is 21 jaar, Jeffrey is 18 en Dirar is er 22. Zou het kunnen dat we eindelijk nog eens spelers hebben die later met winst kunnen doorverkocht worden? Het is nog vroeg om te zeggen, maar mij lijkt het in ieder geval beter dan een 32-jarige terug te halen die nog wat komt uitbollen in België.

Neem nu Vargas bijvoorbeeld, die is 21 en komt naar Europa met een droom. Wees er maar zeker van dat dergelijke spelers enorm gemotiveerd zijn om het waar te maken en daar ook alles zullen voor doen. Helaas hebben spelers uit Zuid-Amerikaanse landen vaak een aanpassingsperiode nodig, zowel aan ons fysieke voetbal als aan onze levensgewoontes. Ik hoop dan ook dat alle supporters hier rekening mee zullen houden en hem niet al na 2 maanden zullen afschrijven. Want dat het een jongen is die barst van het talent, daar valt weinig over te discussiëren. Club Brugge wist deze drievoudige international weg te kapen voor de neus van de Kwekkers (AA Gent, voor de voetballeek onder u). Hun scout Schepens betreurt dat ze Vargas niet wisten aan te werven en voorspelt hem een spetterende toekomst in de Belgische competitie. Ook voetbalmakelaar Paul Courant was onder de indruk van zijn kwaliteiten. Dus berichten uit diverse hoeken laten enkel het beste vermoeden.

Naast Chavez en Alcaraz komt er nu dus een derde Zuid-Amerikaan bij in onze kern. Club en Zuid-Amerikanen, het is toch een soort haat-liefde verhouding geweest tot dusver. We herinneren ons waarschijnlijk allemaal nog de glorieperiode van Andres Mendoza, de Peruviaan. Zijn naam zal eeuwig verbonden blijven aan de formidabele 0-1 winst op San Siro waar hij Dida op een prachtige manier verschalkte. Maar er speelden ook Zuid-Amerikanen bij Club die minder succes hadden. Zeggen de namen Duarte, Wiver Hernandez of Victor u nog iets? Het wordt dus afwachten hoe het met Vargas zal lopen, maar als hij geen al te grote problemen kent, kan hij onze Club mooie tijden bezorgen. We zijn nu in ieder geval ook gewapend op de flanken. Met Ronald, Elrio, Nabil en Koen hebben we verdorie zelfs eindelijk een dubbele bezetting op die flanken. Het was in een recent verleden ooit anders ! Ik wil dit betoog dan ook eindigen met de gezegende woorden:

welkom Roland… euhm Ronald!